Przy kominku powinny też znaleźć się rozmaite akcesoria służące do podgarniania węgli, wybierania popiołu, zamiatania. A przede wszystkim to wszystko, co pozwoli zachować bezpieczeństwo użytkowania urządzenia. Czas więc na krótką prezentację...

Płyta kominkowa

Przy temperaturach dochodzących do 1000°C, żeliwna płyta kominkowa chroni murowaną konstrukcję przed szokiem termicznym (nawet jeżeli ta jest żaroodporna). Płyta także promieniuje ciepło podczas spalania, stanowiąc zarazem masę termiczną, która powoli oddaje ciepło nawet po wygaszeniu ognia.

Co oczywiste, posiada też walory dekoracyjne. Płyty są zazwyczaj odlewane z żeliwa, ale zdarzają się też terakotowe. Ich powierzchnia jest zdobiona rozmaitymi motywami. W obecnie dostępnych modelach często są to wyobrażenia zwierząt, ale zdarzają się też motywy abstrakcyjne, zwłaszcza jeżeli producentowi zależy na niskiej cenie.
Ciężar płyty wynosi około 40 kg. Mocuje się ją kotwami za paleniskiem. Po bokach i u góry zostawia się trochę miejsca na dylatację rozgrzanej płyty. Wmurowane kołki do zamocowania kotew są wykonane ze stali.

Podstawki

Podstawki na polana, stosowane tylko przy kominkach, są pomyślane tak. żeby zostawić przepływ powietrza pod drewnem, a tym samym zapewnić mu dopływ tlenu. W piecu tę samą funkcję spełnia popielnik z ruchomym suwakiem. Szpary, przez które spada popiół, zapewniają też dopływ powietrza.

Oszczędnym polecamy prowizoryczną, ale skuteczną podstawkę z dwóch (albo więcej) cegieł.

Płyta zabezpieczająca

To podstawowy element zapewniający bezpieczeństwo: umieszczona przed paleniskiem płyta zatrzymuje rozżarzone węgle i iskry.

Istnieją trzy rodzaje płyt zabezpieczających:

• Płyta z siatki metalowej (mosiądz, stal nierdzewna, brąz, żelazo): zbudowana z trzech składanych paneli, jest ustawiana przed kominkiem. Zaleta: nie brudzi się (w przeciwieństwie do płyt pozłacanych, które brudzą się bardzo szybko). Uwaga: jeżeli oczka będą zbyt duże, mogą nie zatrzymać wszystkich iskier.
• Płyta z białego szkła - również jest zbudowana z trzech składanych paneli. Odradzamy ją jednak, ponieważ zatrzymuje ciepło i zakłóca przepływ powietrza. A ponadto, trzeba ją często czyścić.
• Płyta opuszczana - szklana płyta poruszająca się po prowadnicy. Pozwala podziwiać ogień i jednocześnie zatrzymuje węgle i iskry. Szkło można zastąpić metalową siatką. To nawet praktyczne, ale siatka może się z czasem podrzeć i wypadać z ramy. Koszt naprawy sprawia, że to ostatnie rozwiązanie raczej odradzamy.
• Stojak na szczypce, szufelkę, pogrzebacz i szczotkę

Stojak, zazwyczaj metalowy, przypomina kształtem wieszak na ubrania, a służy do zawieszania narzędzi koniecznych do rozpalania i podtrzymywania ognia, usuwania pozostałości i utrzymywania czystości wokół kominka. Oto najpotrzebniejsze narzędzia:

• szczypce pozwalające dokładać szczapy do ognia i przesuwać je w palenisku;
• pogrzebacz do podgarniania żaru;
• szufelka do wybierania popiołu;
• zmiotka do utrzymania czystości.

Popielnik

Rzadko używany popielnik to metalowa puszka podkładana pod podstawkę na polana, w której gromadzi się popiół ze spalanego drewna.

A co z odkurzaczem?

Czasami trudno oprzeć się pokusie, żeby przy czyszczeniu paleniska posłużyć się odkurzaczem. Jednak popiół jest tak drobny, że na dłuższą metę musi pozatykać filtry. Dlatego odkurzacz należy wyposażyć w dodatkowe urządzenie.

Takie urządzenie do czyszczenia z popiołu przypomina wiadro z hermetycznie zamykanymi małymi drzwiczkami. W otwór wtyka się rurę odkurzacza, a druga rura, wychodząca z wiadra, służy do czyszczenia kominka. Drobinki popiołu zostają w wiadrze i nie zatykają odkurzacza. Urządzenie to pozwala też zbierać trociny, opiłki, piasek itp.

Wiadro na popiół

Musi być metalowe, inaczej może się zapalić.

Środki czyszczące

Istnieje wiele skutecznych środków czyszczących: polana do czyszczenia przewodów kominowych (spalając się na palenisku, rozkładają część nagromadzonej w przewodzie sadzy), płyny do mycia szyb, detergenty itd.